• Ik heb heel lang getwijfeld of dit een goed moment was om het labyrint te stappen. Ik had geen behoefte en zelfs geen zin om mensen op het pad tegen te komen. Ik wou heel bewust dit stukje stappen met a. in mijn gedachten, op mijn pad, in mijn hart… hem een stukje loslaten en toch weten dat hij altijd met mij mee stapt. Het was moeilijk stappen, ik voelde me een oud oud mannetje. Ik raakte moeilijk vooruit. Op de terugweg ging het me een stuk makkelijker af. Ik heb een groot deel van de pijn van het afgesneden zijn achter mij kunnen laten.